: I

บางทีเหนื่อยมากๆ มันก็อยากร้องไห้ พอได้ร้องออกมาแล้วก็ดีขึ้น ตอนที่ต้องเดินทางคนเดียว ไปในประเทศ และเมืองที่ไม่มีใครรู้จัก มันก็ทำให้รู้สึกกลัวเหมือนกัน แต่ในที่สุดเราก็สามารถก้าวข้ามผ่านความกลัวนั้นไปได้ ตอนอยู่โรงแรมคนเดียว ร้องไห้เหมือนกัน ฮาๆ เพราะเหนื่อย ไม่ได้กินข้าว เดินทางตลอดเพราะเหนื่อย ได้กินแต่คุ๊กกี้ กับโค้กรสวานิลา เป็นของอร่อยนะ แต่ตอนนั้นชาไปหมดจนไม่รู้สึกอะไร มีเรื่องราวทั้งดีและไม่ดีเกิดขึ้นมากมายในช่วงหลายๆวันที่ผ่านมา ถึงจะได้คุยกับพ่อแม่ทุกวัน ก็ไม่อยากให้พวกท่านรู้ว่า จริงๆแล้วเราเหนื่อยมากแค่ไหนในแต่ละวัน ต้องเพิ่มความขยันให้กับตัวเองเป็นสิบๆเท่า และต้องเข้มแข็งเพิ่มอีกเป็นร้อยเท่าในแต่ละวัน ถามว่าอยากกลับบ้านมั้ย? ไม่อยากกลับ เราไม่อยากใช้ชีวิตเป็นคุณหนูเท่าไร มันสบายเกินไป ฮาๆ มันสบายจนเรามีเวลานั่งคิดนั่งเพ้อเยอะมากไป ฮาๆ

อะไรพาเรามาไกลได้ถึงขนาดนี้?? เราคิดว่ามันคือความรัก และความเชื่อมั้่นกับอะไรบางอย่าง อืมม เราได้เพื่อนดีๆหลายคน แต่ก็มีอีกไม่น้อยที่ทำให้เราคิดว่า อ่าา ไม่ดีเท่าไรเลยน้าา เราดีใจนะที่เราได้โฮมสเตย์ที่ดีกว่าที่เดิมที่เราเคยพัก ถึงแม้เพื่อนแต่ละคนจะทยอยกันกลับประเทศของตัวเอง แต่เราก็ได้มิตรภาพมากมาย เพื่อนตอนแรกที่เราคิดว่าเขาไม่ดีเลยน้าา ผลสุดท้ายกลับเป็นคนที่น่ารักที่สุด นี่สินะ ที่พ่อแม่สอนเรามาเสมอว่าอย่าตัดสินคนจากภายนอก มันใช่จริงๆล่ะ

ต้องขอบคุณ Masako ซังด้วยสำหรับจดหมายที่น่ารักและให้กำลังใจอย่างมากมาย :D วันนี้เหนื่อยมาก หนังสือก็ไม่ได้อ่าน ฮาๆ ไปอ่านหนังสือต่อก่อน

P.S. วันนี้เห็นรูปพี่ Die แล้วมีกำลังใจมากเลย เท่ที่สุดเลยน้าา ขอให้มีสุขภาพที่แข็งแรงและน่าชื่นชมตลอดไป รอเวลาที่จะได้กลับมาพบเจอกันอีกครั้ง อยากให้เป็นอีกครั้งที่วิเศษที่สุด ฮาๆ จะรอๆ

 

(＝⌒▽⌒＝)

วันนี้ได้ Bob มาครอบครองแล้ว ^__^ หลังจากรอมานาน คืนนี้จะนอนอ่านให้ช่ำปอด อยากรู้เหมือนกันว่าภาษาอังกฤษประหลาดๆของเราจะทำให้รู้เรื่องมากแค่ไหน ฮาๆ ว่าไปนั่น

พี่ชายเราได้ตั๋วหนังฟรี 10 ใบ วันนี้เลยได้ดูหนังฟรี Die hard ดูครบทุกภาคเลย ภาค 1 - 2 ถ้าจำไม่ผิดช่วยเมียใช่มั้ย? นานละเริ่มจำไม่ได้ ภาค 3 ช่วยประชาชน (ก็ช่วยทุกภาคนี่หว่า?? 555) ภาค 4 ช่วยลูกสาว ภาค 5 ช่วยลูกชาย 555+ แต่สุดยอดมากๆวิจารณ์หนังอะไรไม่เป็นหรอก ชอบก็บอกว่าชอบแค่นั้นล่ะ ^^ มันส์มว๊ากกก อยากดูอีก

พอออกจากโรงหนังก็เปิดมือถือ มีข้อความส่งมาว่า กรุณาโทรกลับหมายเลข 090XXX ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ จริงๆเราไม่โทรกลับเบอร์แปลกอยู่แล้ว เพียงแต่เบอร์นี้ก่อนหน้านั้นก็โชว์มา แถมส่งข้อความมาอีก เลยคิดว่ามีไรกันนักหนา เลยให้พี่ชายโทรกลับไป พี่ชายเราดูศาสตร์ตัวเลขเป็น กับพวกไพ่น่ะนะ พี่ทายว่าเป็นผู้หญิงแน่นอน แถมเป็นผู้หญิงที่ บลา บลา ๆ ๆ...พอโทรไปก็เป็นผู่หญิงจริงด้วย =A= พอพี่เราถามว่ามีไรครับให้ผมโทรกลับ แล้วถามชื่อ เสือกเล่นลิ้นเล่นคำอีก  เข้าใจไรผิดแน่ๆ ไม่เมิงก็กุ @_@ พอวางสายไปก็เสือกโชว์เบอร์กลับมาอีก ไอ้พวกไม่ลงทุนเอ้ยยย มีปัญญาแค่โชว์เบอร์เท่านั้นเหรอไง??? ไม่เชิงโกรธหรอก แต่รำคาญมากกว่า เฮ้อ คนเรานี่มันยังไงกันน้า...อยากเปลี่ยนเบอร์ แต่อีกไม่นานก็ไม่ได้ใช้แล้ว เลยคิดว่าไม่จำเป็น =_=

น้องเหมียวแถวบ้าน จับมาเป็นลูกบุญธรรมเราแล้ว ฮาๆๆๆๆ ว่าไปนั่น ตอนนี้รวมกับแมวของพี่ดายแล้วก็แมวของเราเป็นสามตัวละ ก๊ากกก มีลูกสามคนเอ้ยตัว ^^

แถมๆ ^^;

(ﾟｍﾟ*)ﾌﾟｯ

LUNA SEA live was awesome! a man next to me he got Shinya's drumstick! envy...envy so much envy xD the performance of LUNA SEA was great! J さん, Sugizoさん look so hot XDD

♥♥♥

I would like to sincere thanks to my sister & my friends ♥ Thank you for many gifts you gave me with love♥ My luggage too havy lol I love you guys so much TAT ...Thanks

 

ของรัก 10 อันดับ

1. ของเกี่ยวกับ Dir en grey ทุกอย่างเท่าที่จะมี 55+ นี่ถ้าไม่ขนออกมาปัดฝุ่น คงไม่รู้ว่า cd dvd กับหนังสือหายไปเยอะ! ไอ้พวกหมู่มารทั้งหลายที่ยืมเอาไป มันคิดจะไม่คืนเลยเหรอไงฟะ ! =A=

2. โปสเตอร์ พร้อมลายเซ็นต์ของแท้จาก xTRiPx ชอบวงนี้มากจริงๆ ถึงพวกเค้าจะยังหาคนร่วมอุดมการ์ณด้วยจริงๆไม่ได้ และถึงจะเหลือกันแค่ 3 คนแต่พวกเค้าก็ยังคงพยายามกันต่อไป สู้ๆ!

3. เปียโนที่ท่านพ่อซื้อให้เป็นของขวัญ ^^ เล่นทุกวัน วันละ 2 นาที (บ้า!) วันละ 20 นาที =A= ถึงจะอ่อนซ้อมแต่ก็ยังดีกว่าไม่แตะเลยนะ ช่วงนี้เจ็บนิ้วเลยไม่ค่อยได้เล่นนาน จะพยายามต่อไปล่ะ 

4. ตุ๊กตาหมี ตั้งชื่อให้ว่า "โพดี้" รู้จักกันเมื่อ 5 ปีที่แล้ว แต่ก็รักหมดใจ รักเหมือนลูกไปไหนไปกัน แล้วเราจะไปตามหาปะป๊าด้วยกันนะลูก! 55+

5. แหวนจากคุณป้า ป้าบอกใส่นิ้วชี้นะ จะได้มีอำนาจ ชี้นิ้วสั่งคน (55+ เกี่ยวเหรอ??) แต่ก็รักมากเลยล่ะแหวนวงนี้ ^ ^

6. การ์ตูน มีเก็บไว้ไม่เป็นสัดส่วนเท่าไรอัดๆกันอยู่ตามตู้เตียงในห้อง 55+ อยากได้ตู้ใหญ่ๆมาใส่ แต่ในห้องไม่มีที่จะอยู่ละ เอิ๊กก~ ยังเป็นประเภทที่อ่านไปและสามารถร้องไห้ตามเรื่องได้อีก =A= บางครั้งมันตลกก็หัวเราะแล้วก็เอามือตีคนข้างๆ!!!

7. Jay Chou อัลบั้ม November's Chopin 11 เหมือนเป็น cd โปรดอีกแผ่นล่ะ พ่อซื้อให้อีกละ 55+ เริ่มตั้งแต่ดู mv คือ...ชอบหมดเลยอะ เพราะจริงๆ T_T โดยเฉพาะเพลง Yi Lu Xiang Bei ซึ้งมาก 

8.นาฬิกาจากพ่อกับแม่ ^^  ♥

9. อัลบั้มรูปที่ใส่ความรักและความลับเยอะแยะไปหมด ก๊ากก เป็นของหวงซะมากกว่า เพราะเก็บรวบรวมผลงานตัวเองไว้พอสมควร

10. การ์ดวันเกิดที่แอมทำให้ เห็นได้ถึงความตั้งใจของน้องเลยล่ะ เพราะไม่เคยได้รับอะไรที่ทำให้ด้วยใจขนาดนี้ เลยระทับใจมากจริงๆ TwT






เป็นพวกชอบเก็บ เก็บทุกอย่างที่ชอบแม้แต่กระดาษที่ชอบ! ในห้องบางครั้งมันดูเหมือนรกมีแต่ขยะ แต่คงเพราะมีแต่เราที่เข้าใจคนเดียวว่าของพวกนั้นมันมีค่าสำหรับเราน่ะนะ ในสายตาคนอื่นมันเลยดูเหมือนไร้ค่า บางทีก็บอกอีกนะ ห้องเธอมันรกจริงๆ เอาขยะไปทิ้งบ้างเถอะ! =A= ของสะสมฉันไม่ใช่ขยะนะ!! 

หึๆ

อัพบล็อคนิดหน่อยลงอะมีบ้าไป เกี่ยวกับ X japan live in BKK 2011

สนุกมากมายและประทับใจมาก เป็น live ส่งท้ายปีที่ดีทีเดียว ไม่เจอเพื่อนใหม่

ที่นัดกันเอาไว้ เพราะลืมมือถือ =_= รู้สึกผิดที่ไม่ได้รับสายใคร เกือบ 100 มิสคอล

ขอโทษจริงๆนะทุกคน เราเองก็อยากเจอทุกคน ตอนนี้ได้แต่รู้สึกผิดและไม่อยากเจอ

หน้าใครเท่าไร 55 เจ้าเปิ้ลก็ดูท่าจะงอนเราไปแล้ว แถมว่าพี่พิใจร้ายด้วยอีก เฮ้อ~

เราก็ไม่คิดว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ด้วยซ้ำน่ะนะ ยกโทษให้เราด้วย~ ฮืออ

しつい...

สูญเสียความภาคภูมิใจในตัวเอง สูญเสียคนรัก สูญเสียความเป็นตัวเอง

รู้สึกกลัว...กลัวไปหมดทุกอย่าง แม้แต่ผู้คนรอบกาย

ไม่กล้าสบตากับใครอีกแล้ว ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิม

มันผิดที่ฉันเอง...รู้สึกผิดหวังในตัวเอง

จะมีอะไรเลวร้ายไปกว่าช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดและทรมานนี้

หมดสิ้นทุกอย่างแล้ว...ข้างในเหลวแหลกไม่มีชิ้นดี

ยังพอมีแรงหายใจก็ยังคงต้องอยู่ต่อไป

ฉันไม่สมควรรักใคร และไม่สมควรได้ความรักจากใครเลยจริงๆ

Dj Picha xD

กับการทำงานวันแรก~ ผ่านไปได้ด้วยดี กับช่วงบ่ายของการทำงาน



ไปแวะทานข้าว และคุยกันเรื่องสคลิปกับคุณพ่อช่วงเย็น...

วันนี้วันเกิดคุณแม่ด้วย~ได้จัดงานกันเล็กๆน้อยๆ เพราะเวลาจำกัด TAT

สุขสันต์วันเกิดคุณแม่ รักแม่มากมายก่ายกอง ^^


จัดรายการช่วงหัวค่ำ...จะเน้นเพลงญี่ปุ่น และเพลงสากล อยากจะบอกว่า...ตลกมาก!!!!

พี่ชายเดินเข้ามาในห้องทำงานบอกว่า เฮ้ยๆ เสียงสั่น =[]= ไอ้เราก็เก๊กเสียงสวยเต็มที่

เป็นอีกงานที่ต้องมานั่งทำการบ้านมากเหมือนกัน ไหนจะอ่านชื่อศิลปิน และชื่อเพลง

และไหนจะแอบแจมความหมายของเพลงเข้าไปบ้างเล็กน้อย พอให้มีอะไรพูด =_=

ทำก่ะบ่าย กับช่วงดึก ดีนะที่ขอทำแค่ 3 วัน คุณป้าบอกว่า ทำไมไม่ทำ 5 วันเลย!!!!

หนูก็ขอพักบ้างนะคะป้า 55+ แค่นี้ก็รู้สึกเหนื่อยๆ มึนๆ แต่สนุกล่ะได้ทำงานกับเสียงเพลง

ก็ในเมื่อไม่มีคนขอเพลงมา ดีเจก็จะเปิดเพลงตามใจตัวเองแล้วกัน lol

T-T

ありがとう 友だち

ขอบคุณสำหรับวันเหนื่อยล้า ขอบคุณความสิ้นหวัง

ที่ทำให้ค้นหาใครบางคนเจอ...

อยากร้องเพลง ありがとう ของ SMAP ให้เธอฟังสักล้านรอบ~

ถ้าเธออยากจะฟัง ;A;

...

แวะมาบ่น...ไม่มีอะไรมาก แค่รู้สึกเหนื่อยๆ กับเบื่อๆอะไรที่ไปเห็นมา

โดนผู้หญิงคนหนึ่งแขวะมา ไม่ได้แขวะโดยตรงแต่ก็รู้ล่ะว่าเค้าหมายถึงเราล่ะ

กินปูร้อนท้องไปมั้ย? ไม่ใช่หรอก เพราะมันคือเรานั่นล่ะที่เค้าว่าน่ะ

ทำไมต้องเก็บมาใส่ใจ? คนเรานะ โดนว่าโดนตำหนิ ทุกคนเจ็บหมดล่ะ

ใครไม่เจ็บก็ไม่ว่าหรอก แต่คนเราไม่เหมือนกันนี่นะ สำหรับเรา เรารู้สึกแย่...

เราดูเป็นคนแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ? หรือการที่ทำอะไรไม่ถูกใจใครคนอื่นๆ

ก็จะต้องกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาของคนเหล่านั้น...ถ้าการที่เป็นตัวเองแล้วโดนเกลียด

กับการให้เราต้องมาเสแสร้งทำตัวที่ไม่ใช่ตัวเองแล้วมีคนรัก...เราขอเลือกโดนเกลียดดีกว่า

เพราะอย่างน้อยมันก็คือตัวของเราเอง ถ้าคิดจะเกลียดกันล่ะก็ เกลียดให้มันสุดๆไปเลย

ผู้หญิงคนนั้นใช้ความรู้สึกของเรามาพูดหลายครั้งล่ะ เค้าคงดูถูกเรามากเลยสินะ

กับความรู้สึกของเรา...มันไม่ใช่สิ่งที่จะเอามาพูดพล้อยๆ เขียนลมๆแล้งๆ ให้คนอ่านงงงวย

อยากจะบอกว่าเราอาจจะดูเหมือนคนโง่ เราโง่ล่ะ แต่ไม่ได้โง่ไปซะหมดทุกอย่างหรอกนะ

ถ้าคุณเป็นคนดีจริงๆ หรือหวังดีกับคนของคุณจริงๆ นี่เหรอคือการแสดงออกของคุณ

แสดงออกแล้วให้คนอื่นที่เค้าไปเห็นรู้สึกแย่ รู้สึกไม่พอใจ ช่างเป็นการแสดงออกที่ดีจริงๆ

คุณเก่งนะ คุณทำให้คนอื่นรู้สึกแย่ได้มากมายขนาดนี้ ไม่รู้ว่าจิตใจของคุณทำด้วยอะไร

ความนับถือมันไม่มีเหลือให้แล้วล่ะ ไม่เหลือแล้วอีกต่อไป และเพราะเค้าเกลียดเราล่ะ

เค้าคงอยากจะให้น้องของเค้า เกลียดเราตามไปด้วย เราพอจะเข้าใจ ~_~

สิ่งเหล่านี้มันกัดกร่อน...ในขณะที่รู้สึกเหมือนโดนกระทบกระทั้งอยู่ฝ่ายเดียว

เราก็ยิ่งรู้สึกเคว้งคว้างซะงั้น บางทีก็อยากรู้สึกว่ามีใครสักคนปกป้องบ้าง

มันคงจะรู้สึกดี...ไม่จำเป็นต้องปกป้องแบบวิ่งเอาตัวมาขวางมีดแทน =_=

แค่ปกป้องความรู้สึกของเรามันก็ดีเกินบรรยายแล้วล่ะ



คิดถึงคุณตาอะ TAT วันนี้นั่งเปิดอัลบั้มรูปเก่าๆแล้วก็ร้องไห้อีกแล้ว เศร้ามากๆ

เปิ้ลก็มาชวนดูคลิปชวนร้องไห้อีก แต่เป็นอารมณ์ซาบซึ้งจนต้องร้องไห้น่ะนะ

ใครหลายๆคนอาจจะเคยดูคลิปนั้นแล้วล่ะ น้องชายก็มาบอกอีกผมดูก่อนพี่พิอีก

ดูตอนมีแค่ 99 วิวเอง น่าน~ =_= แล้วตอนนั้นพี่ไปอยู่หลุมไหนมาวะฮะ?



มันซาบซึ้งประทับใจ พ่อลูก คนรักได้กลับมาเจอกัน TAT ...




อย่าสูญเสียความเป็นตัวตน เพราะคำพูดพล้อยๆของผู้หญิงคนนั้นดีกว่า

ในเมื่อเค้าเลือกจะมองเราแบบนั้นแล้ว ไม่มีอะไรไปเปลี่ยนความคิดของเค้าได้

ใช้ชีวิตในเส้นทางของเราต่อไป ปล่อยให้เค้ามองแบบนั้นต่อไปเถอะ มองสิ่งไม่ดี

สิ่งแย่ๆในตัวคนอื่นเยอะๆ และหวังว่าเค้าคงจะมองสิ่งไม่ดีในตัวของเค้าเจอบ้างนะ

เพราะถ้าเค้ามองไม่เจอ...เค้าคงกลายเป็นคนที่น่าสงสารมาที่สุดเลยล่ะ

ขอบคุณนะที่ให้เราได้เรียนรู้ความรู้สึกแบบนี้ รู้สึกแย่มากจริงๆ เสียใจ ผิดหวัง

แต่ก็ขอบคุณที่ให้ได้รู้ว่าชีวิตยังต้องเผชิญอะไรอีกมากมาย แค่น้ำคำและความคิดต่ำๆ

ของใครคนหนึ่ง คงไม่อาจจะฉุดเราให้จมลงดินได้ นอกจากตัวของเราเอง...

=_=

มันค่อนข้างตลกที่ entry เมื่อกี้ทำให้เกิดการเข้าใจผิดหลายฝ่าย มีฝ่ายที่ออกมาถามว่า

แกหมายถึงชั้นเหรอ...กับฝ่ายที่กำลังติต่างไปเองว่าเขียนให้คนนั้นบ้างล่ะ คนนี้บ้างล่ะ

ขอเขียนบอกอีกรอบ ทั้งๆที่ไม่อยากจะเขียนอะไรงี่เง่า ที่เหมือนประนามตัวเอง...55+

เราหมายถึงคนรู้จักในชีวิตจริงๆของเราเอง ไม่ได้หมายถึงเพื่อนในเน็ตหรือคนที่ไม่เคยจะ

เห็นหน้าค่าตาอะไรหรอกนะ แต่ตอนนี้เราก็เลี่ยงที่จะไม่เจอคนที่ว่านั้นแล้ว เราไม่เข้าใจว่า

ทำไมคนเราต้องโกหกอะไรขนาดนั้น ถามว่าเรื่องราวใหญ่โตมั้ย สำหรับคนอื่นเราไม่รู้นะ

แต่กับเราน่ะ เจ็บว่ะ...คนรู้จักที่ว่า เราอยากเป็นเพื่อนกับเค้าต่อไปนะ แต่สิ่งที่เค้าทำเรา

ให้อภัยไม่ได้ เพราะมันมีฝ่ายเสียหาย และเราเองก็รู้สึกแย่กับสิ่งที่เขากระทำค่อนข้างมาก

อีกทั้งเจ้าตัวที่สร้างเรื่องเองก็ยังไม่ได้รู้สึกสำนึกผิด และรู้สึกผิดอะไร...ขอใช้ศัพท์หยาบๆ

"นี่กูปลีกวิเวกออกมาแล้วนะ มึงยังจะตามมาเอาอะไรกับกูอีก!...ให้กูได้อ่านหนังสือได้มั้ย!

กูกำลังจะกลับไปเรียน มึงอย่าาาาาา มายุ่งกับกู ให้กูได้อยู่อย่างสงบเถิดดดด!!!!!!"

ไม่จบไม่สิ้น แต่ก็ต้องทำให้จบให้สิ้นสักที...โรคกระเพาะมันกลับมากำเริบอย่างหนักเมื่อ

เดือนที่แล้ว จุกเสียดตลอดเวลา อาการหิวมันก็เริ่มมาไม่เป็นเวลาด้วยอีก...กินของหวาน

แก้เครียดซะเยอะ ตอนนี้ขึ้น 1 กก. หนัก 44 เฉียดๆจะ 45 แล้ว ไปนั่งคุยกับคุณพ่อ บ่นๆ

กันเรื่องสุขภาพ แต่ละคนก็ไม่ต่างกันหรอก คุณพ่อก็ทำแต่งาน ดูแลแต่สวน =_=

รักต้นไม้เหลือเกิน จนลืมที่จะดูแลสุขภาพของตัวเองเหมือนกัน เราเองก็เอาแต่คิดฟุ้งซ่าน

บ้าบอ ยอมให้คนอื่นมันเข้ามาในชีวิตและยอมให้เค้าทำเราเจ็บ...ความจริงใจอย่างเดียว

มันไม่ได้ช่วยทำให้คนที่เข้ามาหยุดทำร้ายเราได้เลยสินะ ร้อยพ่อพันแม่...คนเป็นยังไง

มันดูกันแค่วันเดียวก็ไม่ได้ซะด้วย...แต่พอดูไปนานๆ แล้วกลับกลายเป็นว่าเค้าไม่ใช่คน

อย่างที่เราคิดมาโดยตลอด ก็เอาล่ะ...ผิดหวัง เสียใจกันไป =_= เริ่มรู้สึกแย่แล้วแฮะที่เรา

จะใช้ที่นี่ในการบ่น...ด่า ระบายอะไรแบบนี้ บล็อคเก่าที่เคยใช้ และลบไปก็ออกแนวปรัชญา

ให้กำลังใจในชีวิต(ตัวเอง) ซึ่งลบไปแล้ว 55 มาบล็อคนี้ก็ก่ะว่าจะให้เป็นที่ของพี่ Die และ

สิ่งโปรดปรานของเรา พอเอาเข้าก็เลยกลายเป็น story เรื่องราวงี่เง่าของ "Demonxpd"

ไปซะได้ ชีวิตรุ่งริ่ง...กับความฝันอันยิ่งใหญ่ เออว่ะ นับจากนี้จะเป็นยังไงเราก็ไม่รู้ รู้เพียงแค่

ว่า ต้องเข้มแข็งให้มากขึ้น ชีวิตที่ต้องดูแลตัวเอง ถ้าเราอ่อนแอไป ใครกันมันจะมาดูแลเรา

ความฝันที่ยิ่งใหญ่ของเรา จะใครซะอีกที่ทำให้มันเป็นจริงได้ ถ้าไม่ใช่ตัวเราเอง...โยนเรื่อง

งี่เง่าของผู้คนที่เสแสร้งหลอกลวงเหล่านั้นออกไป และเดินหน้าดีกว่า ...เร็วๆนี้จะปลีก

วิเวกอีกรอบ~ เข้าป่าอ่านหนังสือ ตลกละ คราวที่แล้วก็หอบหนังสือไปอ่านตอนเข้าแคมป์

มันไม่ได้อ่านเลย มัวแต่กิน เล่น และรั่ว...




รู้ความหมายของนาฬิกาทรายกันมั้ย...(ยกมือขึ้น) เราไม่ค่อยสันทัด แต่สิ่งที่เรารู้สึกเมื่อมอง

เห็นนาฬิกาทรายคือความเหงา เราเคยได้นาฬิกาทรายจากเพื่อนคนหนึ่งในตอนจบ

การศึกษา เรายังไม่รู้ความหมายอะไรของมันเท่าที่ควร ที่คิดตอนนั้นก็แค่ เออ มันสวยดีนะ...

แต่ทว่ามันก็มีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้นเหมือนกัน เราเคยอ่านบทความเกี่ยวกับ...

"นาฬิกาทราย" กับ "ความทรงจำ"

ความผูกพันธ์ระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็นเสมือนเรื่องราว

และความทรงจำดีๆ ที่คนทุกๆคนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดีๆ

ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะค่อยย้ำเตือนเราให้นึกถึง

ช่วงวันเก่าๆที่ดึงทุกๆคนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่งดีๆที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทราย

ในนาฬิกาที่ร่วงหล่น..............................

"นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหน

ที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพันธ์"

เครดิต : จากบ้านใบไม้

ทรายสีเขียวในนาฬิกาทรายของพี่ Die 55 เราอยากจะเป็นความทรงจำดีๆให้ผู้ชายคนนี้

แต่พี่ Die คงส่ายหัว แล้วบอกว่า "บ่เอา" (เฮ้ยภาษาถิ่นมาเลย!) 555+



สำหรับเหตุการณ์แย่ๆที่เกิดขึ้นกับเรา คงเป็นดั่งนาฬิกาทรายที่แตก...ทรายไหลออกนอก

นาฬิกาจนหมด =_= ...






ไปดูรูปพี่ Die เยอะๆ ล้างอาถรรพ์ก่อน (เกี่ยวมั้ย : Die) อย่างน้อยก็ช่วยจิตใจผู้หญิงคนนี้ล่ะ

(นับเวลา รอพบกัน...มันจะง่ายขนาดนั้นมั้ยนะ >.< ยังไงก็จะตามหาสุดล่าฟ้าเขียวล่ะ

เตรียมตัวให้ดีเถอะพี่ Die 55)

"คุณคือใคร"

บทความบางตอนในหนังสือ ที่ทำให้เรารู้ว่า สิ่งที่เราเฝ้ากังวลมาตลอด

ในที่สุดก็กำลังจะคลี่คลายแล้วล่ะ...เรื่องของชายที่ถูกลืมและการค้นพบตัวเอง

สำหรับคนที่ไม่ขี้เกียจอ่านเมื่อเห็นตัวอักษรเยอะๆ ลองอ่านดูนะ...


เขาคือใครกันแน่ ความชอบ ทัศนคติ ความนิยม ความคิดทั้งหลายเหล่านั้น

เป็นของเขาจริงๆหรือ? หรือเป็นเพียงความพยายามที่จะไม่ทำให้ผู้อื่นซึ่ง

คาดหวังว่าเขาจะเป็นเช่นเคยนั้นผิดหวัง และแล้วสิ่งนี้ก็เริ่มกระจ่างชัดขึ้น

การที่ไม่มีใครรู้จัก ทำให้เขาเป็นอิสระจากการถูกตีกรอบให้เป็นเช่นนี้เช่นนั้น

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม คำตอบของคนอื่นเกี่ยวกับตัวเขาไม่มีทางเปลี่ยนแปลง

แล้วเขาก็พบสิ่งที่ทำให้จิตใจสงบลงได้เป็นครั้งแรกในเวลาหลายวัน

สิ่งนั้นคืิอ สภาพที่้เป็นอยู่นี้ทำให้เขาปฏิบัติตัวได้ตามที่ใจปรารถนา ไม่ต้องรอให้ใคร

มาอนุญาต



เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกได้ถึงอากาศที่เข้าไปถึงปอดราวกับเป็นอากาศใหม่

รู้สึกว่าเลือดสูบฉีด หัวใจเต้นเป็นจังหวะ และต้องแปลกใจเมื่อรู้ตัวว่านี่เป็นครั้งแรก

ที่เขาไม่สั่นเทาสักนิด


ในที่สุด เขาก็รู้ว่าอยู่ตัวคนเดียวเป็นเช่นนี้มาตลอด เขามีเพียงตัวเองเท่านั้น

นับจากนี้เขาจะหัวเราะหรือร้องไห้ก็ได้...แต่เพื่อตัวเขาเองไม่ใช่เพราะคนอื่น

และแล้วเขาก็รู้ว่า

"การมีตัวตนหรือไม่นั้น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผู้อื่น"

เขาค้นพบว่า จำเป็นต้องอยู่ลำพังเพื่อให้ได้พบตัวตนของตัวเอง เขานอนหลับสบาย

หลับลึก และฝันดี...


ที่จากนี้เป็นต้นไป เขาไม่ต้องอ้อนวอนให้คนอื่นมาบอกว่าตัวเขาเองเป็นใคร

จากนี้เป็นต้นไปเขาไม่ต้องกลัวการปฏิเสธอีกแล้ว ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

เว้นแต่ว่า ชายผู้นี้จะไม่มีวันลืมเลยว่าตัวเขาเองเป็นใคร


เมื่อคุณไม่รู้สึกว่ากำลังเอาตัวเองไปผูกติดอยู่กับสายตาชาวบ้าน คุณก็จะมีชีวิต

อยู่อย่างอกสั่นขวัญแขวนว่าคนอื่นๆ "ซึ่งรักเราเสียเหลือเกิน" พยายามให้เป็น

พยายามให้ทำ พยายามให้คิด


ถ้าคุณ 'โชคดี' เหมือนตัวละครปาปินี่ และมีสักช่วงเวลาหนึ่งที่คนทั้งโลกหันหลัง

ให้คุณ คุณก็จำเป็นต้องยอมรับว่า การต่อสู้นั้นช่างไร้ผล

แต่ถ้าสิ่งนั้นไม่เกิดขึ้น

ถ้าคุณ 'โชคไม่ดี' เกิดเป็นที่ยอมรับและชื่นชมของใครๆ เมื่อนั้นแหละ---

คุณกำลังทอดทิ้งความตระหนักรู้ถึงอิสรภาพของตนเอง

คุณกำลังถูกบังคับให้ตัดสินใจเลือก

ว่าจะยอมทำตามหรืออยู่อย่างโดดเดี่ยว

คุณติดอยู่ระหว่างการเป็นในแบบที่ควรจะเป็น หรือการไม่เป็นอะไรเลยสำหรับผู้อื่น

และนับจากนั้น...

คุณก็จะเป็นตัวเองได้

แต่เพียงลำพัง และเพื่อตัวคุณเองเท่านั้นนะ

★~★~★

Demonxpd : เห็นด้วยมั้ยคะพี่ Die



Die : อือฮึ!

ขอบคุณกับคำตอบค่ะพี่ Die lol


ได้คำตอบในการกลับเข้าสู่เส้นทางซามูไรพเนจร 55 =_= พี่ Die ขอความเข้มแข็งให้ด้วย

วันนี้เราโดนคนที่เราเกลียดที่สุดมันทำเราหน้าแตก...และหน้าเสีย T-T กลางโต๊ะอาหาร

รู้สึกว่าตอนนั้นไม่มีแม้แต่ตัวช่วย...มีแต่ตัวเอง ที่ต้องสู้กับไอ้หอกนั่น มันผ่านมาแล้ว...

และจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับเราอีกในชีวิตของเรานับจากวันนี้ไป...คงต้องสลัด

ความอ่อนแอ และเข้มแข็งจริงๆเสียที...

และไม่ต้องพร่ำบ่นใดๆกับใครอีกแล้ว...เราคือตัวเรา ที่จะต้องเผชิญปัญหาของเรา

ความโดดเดี่ยวที่รู้สึก มันคือความรู้สึกจริงต่างหากที่อยู่กับเรามานานมากแล้ว เพียงแต่

ความรู้สึกบางอย่างที่แทรกเข้ามาในช่วงเวลาหนึ่ง และหายไปต่างหากล่ะ ที่มันปรุงแต่ง

ให้เรารู้สึกมากขึ้น เพราะมันหายไป เราถึงรู้สึกแบบนั้น ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น เราอยู่กับสิ่งๆนี้

คำว่าโดดเดี่ยวได้อย่างสบายๆ โดยไม่โหยหาและต้องการอะไรเพิ่ม...เข้มแข็งไว้...

เรายังมีความฝันที่สร้างไม่เสร็จ...สักวันล่ะ ที่เราจะตะโกนได้อย่างเต็มเสียง และน้ำตาที่ไหล

ออกมาจะเป็นน้ำตาแห่งความสุข ไม่ใช่น้ำตาแห่งความเศร้าโศกอีกต่อไป...


*-*-*-*-*-*-*-*

อีกบทความในหนังสือของนักจิตบำบัดร่างท้วม Bucay ที่เราชอบมาก (อยากเจอสักครั้ง)

ช่องคลอดและโลงศพ สำหรับผมมันหมายความว่า เราเกิดและตายลำพัง

ความคิดนี้ซึ่งมันแย่มากนะผมว่า อาจจะเป็นสิ่งยากที่สุดซึ่งผมต้องเรียนรู้

ตลอดช่วงการเจริญเติบโตแต่นับว่าโชคดี ที่ผมค้นพบว่า ตัวเองก็มีเพื่อน

ร่วมทางอยู่บ้าง เพื่อนแค่ช่วงเวลาสั้นๆ เพื่อนสำหรับช่วงเวลาค่อนข้างยาวนาน

แล้วก็ยังมีมิตรสหาย คนรัก พี่น้อง ซึ่งถือเป็นเพื่อนตลอดชีวิต

ปล.



หมี Die บอกว่าเป็นผ้าพันคอที่อุ่นมากที่สุดในโลก ขอบคุณฮับพี่นัท ^_^

2011 Way of life

สวัสดีปีใหม่ 2011 เพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคน กว่าจะมาอัพบล็อคได้ก็ล่อไปเป็นอาทิตย์

เปิดศักราชใหม่ ด้วยเฮดบล็อคอันใหม่ที่จะใช้ทั้งปี เห็นแล้วอย่าอ้วกกันล่ะ 55



วันนี้วันเกิดของคุณพ่อเรา เราก็เลยลงมือทำแกงกะหรี่ให้ทุกคนได้ทานกัน =_=



ไปแอบทำเงียบๆในครัวคนเดียว 55+ เดินหาอุปกรณ์สารพัด แล้วก็เดินไปหา

คุณแม่หลายรอบมาก เพราะหาอะไรไม่เคยเจอ ซื้อแกงกะหรี่ญี่ปุ่นก็ไม่มี =_=

เค้าบอกว่าหมด มีแต่สูตรเกาหลี (เกาหลีอีกแล้ว!) ก็อะๆ เอามาๆ เพราะตั้งใจ

จะทำเมนูนี้แล้ว




หน้าตามันออกแนวไม่น่าไว้ใจเท่าไร เพราะขนาดพี่ชายยังไม่กล้่าจะกิน(ทุกอย่างที่เราทำ)

แต่ทุกครั้งที่เราทำอะไรมันก็กินคนแรกน่ะนะ รสชาติก็อย่างรู้ๆกัน อร่อยไง 555+

คุณพ่อบอกว่าวันนี้วันเกิดต้องรู้จักทะนุถนอมพ่อหน่อยนะ โธ่~ พ่อ พูดมาได้

แค่นี้ก็ดูแลซะยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมแล้ว



เค้กร้านเดียวกับพี่ Die จริงๆอยากกินเค้กไอศกรีม แต่เจ้าภาพไม่ไหวบอกเสียวฟัน

555+ จริงๆฉลองกันก่อนล่วงหน้าแล้ว 1 วัน เพราะเป็นวันที่ว่างตรงกันหมดน่ะนะ

ไปตระเวณทานของอร่อยกัน อิ่มจน...แทบไม่รู้รสชาติอาหารที่กินเข้าปากเลย =[]=

อีกนัยคือ...รู้สึกว่ามึนชาเย็น (จะกินอะไรกันนักหนา / เสียงคุณแม่) : P

ถึงคุณพ่อ ผู้ให้กำเนิด และเป็นผู้ให้ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ขอบคุณสำหรับทุนการศึกษา

และกำลังใจ ความเชื่อมั่นที่ไม่เคยหมด T_T ถึงบางครั้งจะรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียว

แต่ถ้าได้เข้าไปคุยกับคุณพ่อเมื่อไร จะทำให้ลูกคนนี้มองทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้นทันตา

อย่าลืมนัดครั้งหน้าล่ะ เที่ยวพ่อลูก 55+

✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ถึงเพื่อนสาว และใครบางคนที่อยากลดน้ำหนัก และนี่คือสูตรน้ำซุปพี่ Die 55+

ตารางการลดน้ำหนักของพี่ Die เค้าล่ะ โดยส่วนตัวเราลองทำมาแล้วเมื่อสมัยยังวัยรุ่น -*-

ตอนนั้นอยากลดสัก 2 โล ก็ลดได้จริงๆนะ แต่ต้องให้ความสำคัญ และจริงจังกับตัวเองหน่อย

ถ้าอยากมีรูปร่างดี เราสแกนมาจากวารสาร (โทษที) ขี้เกียจพิมพ์ >.< คลิกแล้วเซฟเอาน้า

-1-

-2-

-3-


สูตรนี้ใช้ได้จริงฮะ ไม่อันตรายด้วย ลองดูนะ 7 วันจะลงถึง 5-7 โลเลยล่ะถ้าตั้งใจจริงๆ

เครดิต lethe & fool's mate


เอาของกิน และสูตรลดน้ำหนักมาคู่กันเลย เข้าท่าแฮะ >w<

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เพื่อนสาวให้กำลังใจมาว่า คราวหน้าอย่าแพ้ลาว T-T เราโดนรถลาวแย่งที่จอดรถล่ะ

ทั้งๆที่เราเห็นก่อนเปิดไฟเลี้ยวจะเลี้ยวเข้าแล้ว รถไทยน่ะคันที่เห็นว่าเราจะเข้าเค้าก็ขับผ่าน

ไปนะ แบบรู้ว่าเราจะเข้า แต่ไอ้...รถจากประเทศนี้ ไม่รู้ม้ามืดมาจากไหน แย่งที่จอดรถ

เราไปหน้าตาเฉย โว๊ะ!!! (บ่นๆๆ ชั้นนี่ขี้บ่นจริง... )




ปล. ขอบใจน้องสาวที่ให้กำลังใจพี่สาวเสมอ ^^ พี่สาวเข้มแข็งแล้ว พร้อมลุยทุกอย่าง

ที่สำคัญ กลับมาเล่นเปียโนได้แล้วด้วย การกลับมาเล่นอีกครั้ง ทำให้พี่รู้สึกว่า อะไรนะ

ที่ทำให้คนๆนี้เกือบทิ้งความฝัน และอะไรกันนะที่ทำให้เดินก้าวต่อไป...กำลังใจไม่ใกล้

ไม่ไกลนี่เอง กำลังฝึกเพลง close to you...หึๆ อีกไม่นานก็จะได้เป็นเหมือนเพลงแล้วล่ะ

โฮ้ววว์~

Camp Day ^o^

ไปนอนค้างอ้างแรมนอกบ้าน 1 วัน 1 คืน บนภูเขา






หัว...โตจริงๆ =_=



ผู้สนับสนุนการเดินทางวันนี้คือพี่โทระ.......Puma





วิวยามเย็น กว่าจะขึ้นไปถึง เหนื่อยเอาการ แต่คุ้มกับเหนื่อย อากาศและธรรมชาติดีจริงๆ ^^



ด้านในเต้นท์ของท่านพ่อ...


^
ส่วนนี่เต้นท์เรา



เมื่อยามค่ำคืน...มาถึง



ความรั่วเริ่มทวีคูณขึ้น 555+ เมาชาเขียว กับสลัด (อร่อย)



อร๊ายย!!! 555 เล่นอะไรกันเนี่ย!!!



พวกลิงสองตัวนี่ก็เฮฮากันจริงๆ 555




ตอนกลางคืนแวะกลับไปที่จุดชมวิวอีกครั้ง จะเห็นแสงสีจากตัวเมืองประปราย สวยมาก

แต่กล้องจับภาพไม่ได้ TAT ได้แบบลางๆเลือนๆ สองรูปข้างบนถ้าไม่บอกว่าแสงจากไฟ

คงไม่มีใครรู้ล่ะมั้งเราว่า 555 อากาศตอนนั้นหนาวมาก~ เย็นยะเยือก ช่วงยังไม่เข้าเต้นท์

ก็มานอนดูดาวกัน เราเจอดาวตกด้วยสองดวง... ดาวเต็มท้องฟ้า สวยมากเลย

นอนดูดาวแล้วก็ฟังเพลงโปรดที่ชอบไปด้วย T_T รู้สึกดีจริงๆ




เช้าแล้ว~



อากาศเย็นสดชื่น หนาวๆ










ตอนนี้จะกลับบ้านกันแ้ล้ว ^^ คุณพ่อถ่ายรูปให้ แล้วก็น้องชายถ่ายต่อให้อีกที 555

น้องชายตั้งชื่อรูปว่า มุมมองจากบุคคลที่สาม 555 ชอบรูปนี้แฮะ ตลกดี



จะแปลงร่างแล้ววว!!!! ฮว๊ากกกก